Wachten wordt duurder dan beginnen

Column van de logistiek adviseur Logistiek0172

Laat ik maar met de deur in huis vallen. De meeste ondernemers in de regio weten dat de zero-emissiezone eraan komt, en toch gebeurt er nog weinig. Niet omdat ondernemers niet willen, maar omdat ze wachten. Op duidelijkheid, op betere prijzen, op het juiste moment. Alleen dat moment komt niet vanzelf.

Wat ik in gesprekken steeds vaker zie, is dat wachten juist duurder wordt dan beginnen. Leveranciers lopen vol, levertijden lopen op en subsidies worden schaarser. Ondernemers die pas in 2026 in beweging komen, moeten in één keer alles regelen. En precies dat is het echte risico. Niet de zero-emissiezone zelf, maar het moment waarop je er pas laat op reageert.

Tegelijkertijd ligt de oplossing vaak dichterbij dan gedacht. Want als je eerlijk kijkt naar de dagelijkse praktijk, dan kunnen veel ritten nu al slimmer, korter en efficiënter worden ingericht. Alleen gaat het gesprek daar nog te weinig over. Het draait vaak om voertuigen, elektrisch of niet, groot of klein, terwijl de onderliggende vraag meestal blijft liggen: klopt mijn logistiek eigenlijk nog wel?

Waarom rijden we nog steeds met halflege bussen? Waarom komen meerdere leveranciers op één dag dezelfde straat in? En waarom plannen we nog zoals we dat jaren geleden deden, terwijl de omgeving inmiddels compleet veranderd is? Daar zit de echte winst, niet alleen in duurzaamheid, maar ook in kosten en efficiëntie.

Ik zie gelukkig ook andere voorbeelden. Ondernemers die niet wachten tot alles duidelijk is, maar gewoon beginnen. Zoals ATMO Luchtbehandeling uit Alphen aan den Rijn, dat een week lang een elektrische bus testte om te ervaren wat het in de praktijk betekent. Niet omdat alles al perfect geregeld was, maar juist om te ontdekken wat werkt en wat nog niet. Zoals directeur Marissa Weber het treffend zei: je kunt er veel over lezen, maar pas als je het zelf probeert, weet je hoe het werkt. 

Die houding zie je terug in de uitkomst. De bus bleek in veel gevallen prima inzetbaar, monteurs waren positief over het rijcomfort en de grootste verandering zat niet in het werk zelf, maar in de planning eromheen. Juist door het te testen, ontstaat inzicht. En dat inzicht kun je niet uitstellen tot het moment dat het moet.

Dat is precies het verschil dat zich nu begint af te tekenen. Ondernemers die al bewegen, al testen en al bijsturen, bouwen stap voor stap ervaring op. Ondernemers die blijven wachten, moeten straks in korte tijd grote keuzes maken, zonder die ervaring.

De zero-emissiezone is namelijk geen toekomstplan meer. Het is een datum, 1 januari 2027, en die datum schuift niet op.

Mijn advies is daarom simpel. Wacht niet tot alles duidelijk is, want dat wordt het nooit. Begin klein, breng je ritten in kaart en kijk waar je vandaag al slimmer kunt werken. Dat hoeft niet perfect, als je maar in beweging komt.

Want wie nu begint, heeft straks ruimte om te kiezen. Wie blijft wachten, moet straks volgen.

Drinken we binnenkort een kop koffie?